- توی دهِ هَشَلهفت/ شهرام گذاشت و در رفت // شهرام نگو، بلا بگو/ جیبهاش پر از طلا بگو// موی کوتاه ، روی سیاه / وضع روبه راه / واه و واه و واه! // نه نیروی فضائیه / نه قوه قضائیه // هیچکس باهاش رفیق نبود / تنها رو گنج قارون / نشسته بود تو بارون // فلانی میگفت: شهرام خوب گل پری/ حیف توئه زندون بری
|
